Na miejscu, na którym obecnie stoi kaplica, już od wieków postawiony był krzyż, przy którym gromadzono się na modlitwę; szczególnie podczas uroczystych nabożeństw, np. majowych. Tu blanowiczanie rozpoczynali procesje o urodzaje i tu były poświęcane pokarmy w Wielką Sobotę.

Początki kaplicy w Blanowicach sięgają XIX w, a swoje miano zawdziędza ona jednemu z mieszkańców Blanowic, który w dowód wdzięczności za otrzymaną łaskę podarował do kapliczki figurkę św. Jana Nepomucena.

Św. Jan Nepomucen stał się patronem tej miejscowości. Urodził się w Czechach. Był kapłanem. Za obronę praw kościoła został uwięziony przez króla Wacława IV i torturowany. Nie chcąc zdradzić tajemnicy spowiedzi, został zrzucony z mostu do rzeki Wełtawy 20. marca 1393r. Relikwie męczennika znajdują się w katedrze św. Wita w Pradze. Jest patronem tajemnicy spowiedzi; dobrej sławy.

Od 1864r. maleńka kapliczka w Blanowicach była zawsze zadbana i przystrojona. W środku znajdował się ołtarzyk z Chrystusem Ukrzyżowanym i wpomnianą figurą Świętego. W XX w, w latach 1947-48 została ona rozbudowana. Po wykończeniu nowej kaplicy były w niej odprawiane już Msze Święte. W latach sześćdziesiątych dobudowano do kaplicy salę katechetyczną oraz wieżę, a kaplica przybrała wygląd kościółka.

Od chwili powołania samodzielnej parafii Miłosierdzia Bożego w Blanowicach  /24.czerwca 1989r,/ kaplica św. Jana Nepomucena pełniła funkcję kościoła parafialnego. Staraniem dwóch pierwszych proboszczów była ona rozbudowywana i upiększana. Tak było aż do przełomu tysiącleci; a dokładnie do 5. marca 2000r, kiedy to trzeci proboszcz w liście duszpasterskim do wiernych ogłosił budowę nowego kościoła z prawdziwego zdarzenia...